MEDET HAŞİMÎ (1895 – 1940)

14

Asıl adı Medet Haşim olan Haşimî, 1895/1900’lü yıllarda Afşin Ağcaşar köyünde doğar. Dersim Pertek’ten gelen Pilvenk aşiretinden Hüseyin Dede’nin oğludur.
Medet Haşim evli ve 5 çocuk sahibi ken başka bir kadını sever ve düşkün ilan edilir…
Sevdiği kadını alıp köyü terk eder ve Maraş’ın Öksüzlü köyüne yerleşir. 5 yı sonra dünyasını değişir. Mezarı Öksüzlü köyündedir.  (M.Bayrak)

—————
Aşkın şarabını içelden beri
Ne Vara Minnet Ne Yoka Minnet
Dünya Devresinden Geçeli Beri
Ne Aza Minnet Ne Çoğa Minnet

Dost Dermanıdır Varımız Bizim
Yanıp Yakılmaktır Karımız Bizim
Bülbül Gibi Güle Zarımız Bizim
İntizarım Güle Hara ne Minnet

Sanmayın ki beyhude geldik bu deme
Secdeyi sücudum kıblem ademe
İmanım Al’dir aşkım hateme
Aşkın dosta ayan köre ne minnet

Haşim‘i Muhammed Ali Şahımız
Yerden göğe direk durmuş ahımız
Hasan Hüseyin’dir kıblegâhımız
Yolumuz adalet zora ne minnet

——-

 

Firkati hasret elinden
Şen değil gönlüm şen değil
Dost için yanıp yakılmak
Gam değil gönlüm gam değil

Seyyah olup gezerim
Hem okur hemi yazarım
Leylim nahar intizarım
Şen değil gönlüm şen değil

Serime bir sevda düştü
Bağrıma bir aşk sataştı
Bir gönül bin yıl geçti
Şen değil gönlüm şen değil

Ne bilinmez sevda imiş
Bir tükenmez kavga imiş
Dost sevdası belâ imiş
Şen değil gönlüm, şen değil dost Hü…

Gâhi gölden gâhi çölden
Bülbül gibi ahım gülden
Dost sevdası çıkmaz dilden
Şen değil gönlüm, şen değil dost dost Hü…

Medet Haşimî’nin ahı
Merhamet kıl padişahı
Ey mazlumaların Allahı
Şen değil gönlüm, şen değil.

 ——-

 

 

Comments are closed.

X